❤ღ احســــاس دل ❤ღ تقــــــدیم بــه مَغــرورخوش قـلبــــــم مَــردهانمـیدانم از کـدام ســیّاره آمـده اندامّـا از هَــر کجـا کـه آمـده اندخـوب اســت کـه هَســتند کـه تـه مـایـه بـازوانشـان ، امنـیّت اســت کـه تـه صـدایــشان بَـم اســت و آرامـش میـدهـد کـه ابـهت دارنـد تـا تکیـه گـاه شَــوند کـه حـافظه شـان کـوتاه مُــدت اســت وزود یـادشــان میـرودکـه جـنس قَلبشـان مَـخمـلی اســتکـه آغـوشِشـانتمـام تَــرس هـا را بـلد اســت حـل کنـد کـه جِنسـشـان بیشـتر از پیچیدگـی صـــاف و سـ

کمــتر از دو مــاه دیـگر امــروز پارســال مـی شـود کمــی ســـاده انــدکی خـنـــده دار وقـــدری عـــادی! امــروز ســـالهاســـت مـی رود و مــا همیشـــه چشــممان پـــی فــرداســت افســــــــــوس ! به فــکر پـاییــز ، تـابســتان را و به فــکر بـــهار ، زمســــتان را فــــــدا مـی کنیم جشـــــن مـی گیـریـم عیــــــد مـی گـیریـم و دوبــاره همــانـی مـی شـویم کـه بـودیــم بـا اختــلاف چنــد تـــار مــــوی ســـــپید تـــر !...

مـن امـا نـاخن های یـکی درمـیان کوتـاه و بلنـدم را هرگز سـوهان نمیکشـم  حتـی گـاهی کـه یکیشـان میشـکند خـودم را لوس نمیـکنم و نـاراحت نمیشـوم  اضـافه هایـش را با ناخـن گیـر میگیـرم و بـی تفـاوت منتـظر بلنـد شـدنش مـی مانم!!خـب معشـوقه ی خـوب نبـودن از همیـن چـیزها شـروع میشـود دیـگر  از بـلد نبـودن خیـلی کـارهـای دختـرانه و ظـریف !!مثـلأ فـکر کـن بلد نباشـی جـوری خـط چشـم بکشـی کـه به صـورتت بیـاید  فقـط محـض تـنوع یـک خـط کـج بینـدازی پشـت چشـمت و ریـملت را جـوری بـزنی کـه مژه هایـت بـهم بچسـب

تــازه دیــدم حــرف حســـابت منـمطلای نابت منمتــازه دیــدم کــه دل دارم، بســـتمش !راه دیــدم نــرفتــه بود ، رفتمـتشجــوونه‌ی نشـــکفته رو ، رستـــمشویــروس کــه بـود حالیــش نبــود ، هســتمشجــواب زنــده بــودنم مــرگ نــبودجــون شــما بــود؟مــردن مـن مــردن یــک بــرگ نبودتــو رو بــه خــدا بــود؟اون همــه افســانه و افســون ولــش؟ایــن دل پــر خـــون ولــش؟دلهــره‌ی گــم کـردن گــدار مــارون ولــش؟تماشــای پـــرنـده‌ها بــالای کــارون ولــش؟خیــابونــا، ســوت زدنــا، شــپ شــپ بــارون ولــ

❤ღ احســــاس دل ❤ღ احســاس مطلــوبـم تـــویـی ... هــر کجـا پــا مـی نهــم احســاس مطلــوبم تــویـی عــامـل رســوایی چشــمان مـرطـوبـم تــویــی هــر چـه خســته، هـرچه تنهــا، بـازهـم در فـکرمــن اســم تـو جـا مـی شـود، سـلطان آشــوبم تـویـی سـاعـت نـه بـود یـا ده؟صـبح روز جمعــه بــود اعتــرافـی بــا خــودم کــردم کــه محبوبـم تـویــی شـعرهــای مـن بـه الهــام تـو جــاری مـی شــود نـه،شـما نـه،مـی نویسـم تــو،بــله خــوبم تـویـی در کــجا عــاشــق شــدم یــادم نــمی آیـد ولـ